Po co ta lekcja

Celem jest utrwalenie postawy reagowania, a nie pełne szkolenie ratownicze.

Przewidywane rezultaty

Uczeń zna prostą kolejność działania: zadbaj o bezpieczeństwo, oceń sytuację, wezwij pomoc, wykonuj polecenia dyspozytora lub osoby dorosłej.

Przygotowanie nauczyciela

  • Przeczytaj „Szczegółowy opis dla nauczyciela” i zaznacz jeden przykład, którym otworzysz rozmowę z klasą.
  • Przygotuj pytanie startowe: „Co jest pierwszą rzeczą, którą powinien zrobić świadek sytuacji zagrożenia?”. Nie zamieniaj go na ogólne pytanie o temat.
  • Przy tematach wrażliwych pracuj na przykładach fikcyjnych; nie proś uczniów o prywatne zwierzenia na forum.
  • Ustal, jak zapiszesz efekt lekcji: Klasa tworzy krótką listę „Jak reagujemy w szkole”.

Co musi wybrzmieć

  • Nie trzeba być ratownikiem, żeby rozpocząć właściwe działanie: zabezpiecz, sprawdź, wezwij pomoc.
  • W sytuacji zagrożenia nie nagrywamy i nie tłoczymy się wokół poszkodowanego.
  • Dyspozytor i osoby dorosłe prowadzą działanie; uczeń ma szybko zgłosić problem.

Przebieg 30 minut

CzasSegmentDziałanie nauczyciela i klasy
0-3 minStartZadaj pytanie otwierające: „Co jest pierwszą rzeczą, którą powinien zrobić świadek sytuacji zagrożenia?”. Zbierz 2-3 szybkie odpowiedzi bez oceniania.
3-8 minKontekstNie trzeba być ratownikiem, żeby rozpocząć właściwe działanie: zabezpiecz, sprawdź, wezwij pomoc.
8-20 minĆwiczenie główne„Minuta reakcji”: w grupach uczniowie układają 5 kroków zachowania w sytuacji zasłabnięcia.
20-26 minOmówienieNazwij wnioski klasy i połącz je z codziennym funkcjonowaniem w szkole.
26-30 minDomknięcieUczniowie zapisują wniosek lub produkt pracy. Dowód realizacji: Klasa tworzy krótką listę „Jak reagujemy w szkole”.

Szczegółowy opis dla nauczyciela

Edukacja zdrowotna nie powinna brzmieć jak lista zakazów. Jej sens polega na tym, żeby uczeń rozumiał wpływ codziennych decyzji na sen, koncentrację, emocje, relacje i bezpieczeństwo oraz umiał wybrać jeden realny krok, który może wykonać bez poczucia zawstydzenia.

Pierwsza pomoc na lekcji wychowawczej ma zbudować gotowość do reakcji, nie zastępować szkolenia ratowniczego. Uczeń powinien wiedzieć, że najważniejsze są bezpieczeństwo miejsca, wezwanie pomocy i nierobienie rzeczy, które pogarszają sytuację.

Wychowawca omawia scenariusz: ktoś zasłabł na korytarzu. Klasa ustala, czego nie robić: nie panikować, nie nagrywać, nie zostawiać osoby samej, nie tłoczyć się. Następnie uczniowie ćwiczą role: osoba reagująca, osoba wzywająca dorosłego, osoba zabezpieczająca miejsce.

Ćwiczenie główne

„Minuta reakcji”: w grupach uczniowie układają 5 kroków zachowania w sytuacji zasłabnięcia.

Uwaga dla wychowawcy

Jeżeli szkoła ma własną procedurę pierwszej pomocy, należy ją przywołać jako obowiązującą.