Po co ta lekcja
Lekcja porządkuje szkolną mapę wsparcia, żeby uczeń wiedział, do kogo iść przed eskalacją problemu.
Przewidywane rezultaty
Uczeń rozróżnia role: wychowawca, nauczyciel przedmiotu, pedagog, psycholog, doradca zawodowy, pielęgniarka, dyrekcja, rodzic/opiekun.
Przygotowanie nauczyciela
- Przeczytaj „Szczegółowy opis dla nauczyciela” i zaznacz jeden przykład, którym otworzysz rozmowę z klasą.
- Przygotuj pytanie startowe: „Do kogo w szkole poszlibyście z problemem, którego nie da się rozwiązać samemu?”. Nie zamieniaj go na ogólne pytanie o temat.
- Przy tematach wrażliwych pracuj na przykładach fikcyjnych; nie proś uczniów o prywatne zwierzenia na forum.
- Ustal, jak zapiszesz efekt lekcji: Mapa wsparcia klasy.
Co musi wybrzmieć
- W szkole jest kilka ścieżek pomocy: wychowawca, nauczyciel, pedagog, psycholog, doradca, pielęgniarka, dyrekcja.
- Nie każdy problem trzeba rozwiązywać samodzielnie.
- W sytuacji zagrożenia zdrowia lub życia pomoc dorosłego jest natychmiastowa.
Przebieg 30 minut
| Czas | Segment | Działanie nauczyciela i klasy |
|---|---|---|
| 0-3 min | Start | Zadaj pytanie otwierające: „Do kogo w szkole poszlibyście z problemem, którego nie da się rozwiązać samemu?”. Zbierz 2-3 szybkie odpowiedzi bez oceniania. |
| 3-8 min | Kontekst | W szkole jest kilka ścieżek pomocy: wychowawca, nauczyciel, pedagog, psycholog, doradca, pielęgniarka, dyrekcja. |
| 8-20 min | Ćwiczenie główne | „Do kogo z tym?”: uczniowie dopasowują fikcyjne sytuacje do właściwej osoby lub miejsca wsparcia. |
| 20-26 min | Omówienie | Nazwij wnioski klasy i połącz je z codziennym funkcjonowaniem w szkole. |
| 26-30 min | Domknięcie | Uczniowie zapisują wniosek lub produkt pracy. Dowód realizacji: Mapa wsparcia klasy. |
Szczegółowy opis dla nauczyciela
Wsparcie ucznia zaczyna się od obniżenia progu proszenia o pomoc. Lekcje z tego obszaru mają pokazać, że trudność można nazwać prosto, bez publicznego zwierzania się, oraz że szkoła ma konkretne osoby i procedury, które pomagają działać bez chaosu.
Mapa pomocy w szkole powinna być maksymalnie konkretna. Uczniowie mają wiedzieć, do kogo iść z problemem edukacyjnym, emocjonalnym, zdrowotnym, przemocowym lub organizacyjnym oraz kiedy sprawa wymaga natychmiastowej reakcji.
Klasa tworzy mapę problemów: nauka, frekwencja, konflikt, zdrowie, praktyki, kryzys, wybór zawodu. Do każdego problemu przypisuje pierwszą osobę kontaktu i osobę wspierającą. Wychowawca doprecyzowuje lokalne procedury szkoły.
Ćwiczenie główne
„Do kogo z tym?”: uczniowie dopasowują fikcyjne sytuacje do właściwej osoby lub miejsca wsparcia.
Uwaga dla wychowawcy
Warto uzupełnić mapę o aktualne gabinety, godziny dostępności i sposób kontaktu.