Po co ta lekcja

Temat pokazuje, że problemem może być nie tylko substancja, ale także utrata kontroli nad zachowaniem: graniem, telefonem, zakupami, mediami społecznościowymi czy hazardem.

Przewidywane rezultaty

Uczeń rozpoznaje sygnały ostrzegawcze: utrata kontroli, zaniedbywanie obowiązków, konflikty, ukrywanie, drażliwość po ograniczeniu, szkody mimo kontynuowania.

Przygotowanie nauczyciela

  • Przeczytaj „Szczegółowy opis dla nauczyciela” i zaznacz jeden przykład, którym otworzysz rozmowę z klasą.
  • Przygotuj pytanie startowe: „Kiedy korzystanie z telefonu, gry albo internetu przestaje być zwykłą rozrywką?”. Nie zamieniaj go na ogólne pytanie o temat.
  • Przy tematach wrażliwych pracuj na przykładach fikcyjnych; nie proś uczniów o prywatne zwierzenia na forum.
  • Ustal, jak zapiszesz efekt lekcji: Uczniowie zapisują trzy sygnały, przy których warto porozmawiać z dorosłym.

Co musi wybrzmieć

  • Problem zaczyna się wtedy, gdy tracimy kontrolę i mimo szkód kontynuujemy zachowanie.
  • Sygnały ryzyka to zaniedbywanie snu, szkoły, relacji, obowiązków i ukrywanie zachowania.
  • Rozmowa z dorosłym jest sposobem przerwania spirali, nie karą.

Przebieg 30 minut

CzasSegmentDziałanie nauczyciela i klasy
0-3 minStartZadaj pytanie otwierające: „Kiedy korzystanie z telefonu, gry albo internetu przestaje być zwykłą rozrywką?”. Zbierz 2-3 szybkie odpowiedzi bez oceniania.
3-8 minKontekstProblem zaczyna się wtedy, gdy tracimy kontrolę i mimo szkód kontynuujemy zachowanie.
8-20 minĆwiczenie główne„Sygnały ryzyka”: zielone - kontroluję, żółte - uważam, czerwone - potrzebna pomoc.
20-26 minOmówienieNazwij wnioski klasy i połącz je z codziennym funkcjonowaniem w szkole.
26-30 minDomknięcieUczniowie zapisują wniosek lub produkt pracy. Dowód realizacji: Uczniowie zapisują trzy sygnały, przy których warto porozmawiać z dorosłym.

Szczegółowy opis dla nauczyciela

Profilaktyka kryzysów wymaga spokoju i precyzji. Wychowawca powinien oddzielać konflikt od przemocy, trudny nastrój od kryzysu, korzystanie od utraty kontroli oraz reakcję pomocową od karania. Najważniejsze jest uczenie uczniów, kiedy nie wolno zostać samemu z problemem.

Uzależnienia behawioralne warto omawiać przez utratę kontroli i koszty, a nie przez demonizowanie gier czy telefonu. Uczniowie powinni rozpoznawać sygnały: zaniedbywanie snu, szkoły, relacji, ukrywanie zachowania i kontynuowanie mimo szkód.

Wychowawca omawia fikcyjną historię ucznia, który coraz częściej rezygnuje ze snu, nauki i relacji przez jedną aktywność. Klasa wskazuje momenty, w których zachowanie staje się ryzykowne. Następnie uczniowie tworzą listę form pomocy.

Ćwiczenie główne

„Sygnały ryzyka”: zielone - kontroluję, żółte - uważam, czerwone - potrzebna pomoc.

Uwaga dla wychowawcy

Nie diagnozować uczniów i nie pytać publicznie o prywatne nawyki.